Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Ανανέωση με σαφές πολιτικό περιεχόμενο...

     Του Χάρη Τσιόκα









Στην πολιτική ατζέντα των ημερών μέσα στη κριτική και τις προτάσεις για τους όρους υπέρβασης της κρίσης τίθεται από πολλές πλευρές και το θέμα της ανανέωσης.
Στο θέμα αυτό επιχειρείται μια «εικονική» αντιπαράθεση τέτοια που βολεύει και πιστώνει πολιτικό χρόνο σε όσους θα ήθελαν να αποκόψουν τα πρόσωπα από τα περιεχόμενα των πολιτικών που υπερασπίζονται. 
Παραθέτω μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση:
ΑΝΑΝΕΩΣΗ
Η ανανέωση δεν μπορεί να είναι μόνο μια υπόθεση ανακατανομής ρόλων στα εσωτερικά των κομμάτων ή του κράτους, αλλά αλλαγών που προσδιορίζουν σύγχρονους – ωφέλιμους ρόλους στις παραγωγικές και λαϊκές δυνάμεις και συγκροτούν μια νέα κοινωνική πλειοψηφία για ανάπτυξη με δικαιοσύνη.
Στην εποχή μας, η ανανέωση πρέπει να ταυτιστεί με την ανατροπή του μοντέλου που οδηγεί στην διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα στους ισχυρούς και τους αδύναμους, τους πλούσιους και τους φτωχούς, το κέντρο και την περιφέρεια βορρά της Ευρώπης και το Νότο.
Ακριβώς αυτή είναι και η ευθύνη κάθε προοδευτικής δύναμης. Να συμβάλει και να οδηγήσει σε μια νέα συμμαχία κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, που έχει λόγο να οδηγήσει στην έξοδο από τη κρίση ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό. Με ανάπτυξη, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. Αυτά είναι τα θέματα που δεν μπορεί να τα απαντήσουν οι δυνάμεις της αχαλίνωτης αγοράς, ο συντηρητισμός, και οι πολιτικές τους εκφράσεις!
Η ανανέωση λοιπόν, για να έχει κοινωνικό ενδιαφέρον πρέπει να έχει σαφές πολιτικό περιεχόμενο. Να σχετίζεται με το σύστημα αρχών που πρεσβεύει. Δεν είναι ρήξη με τις ρίζες του δέντρου που δημιούργησε αλλά τομή με ότι την αποσυνδέει από την πηγή τροφοδότησης που είναι η κοινωνική αγωνία και ανάγκη. Τα πρόσωπα αξιολογούνται με βάση την συμβολή τους σ αυτό το εγχείρημα και όχι ως άφθαρτοι «κυβερνητιστές- διαχειριστές» του συστήματος που στηρίζει το μονόδρομο της νεοφιλελεύθερης επέλασης
Οι ανανέωση πρέπει να είναι παρούσα σ ένα κοινωνικό κίνημα, που διαρκώς, σταθερά, διαλέγεται δημοκρατικά με τους πολίτες και αγωνίζεται για τα δικαιώματα και τις ανάγκες του πολίτη και της παραγωγικής και κοινωνικής Ευρώπης! Πρόοδος είναι η ικανότητα να αντιπαραθέτεις στην οικονομία, τη συλλογική χειραφέτηση της κοινωνίας και του πολίτη. Η κοινωνία αλλάζει.
Έχουμε ανάγκη από νέες πολιτικές! Διαφορετικές, σε αρκετούς τομείς από αυτές που εφαρμόσθηκαν και δεν είχαν επιτυχία!!
Στις πολιτικές δυνάμεις, το ΠΑΣΟΚ και την ευρύτερη αριστερά γενικότερα, πρέπει να κατανοήσουν ότι προηγείται η ανανέωση των πολιτικών και στη βάση αυτή αξιολογείται η συμβολή του «προσώπων». Οι νέες πολιτικές είναι το ζητούμενο που υπηρετούν την ισορροπία μεταξύ της Ανταγωνιστικότητας και του Κοινωνικού Κράτους!
Στη νέα διεθνοποιημένη εποχή, η ανταγωνιστικότητα, - η οποία στηρίζεται στην παραγωγικότητα και την καινοτομία με ποιότητα- θέλουμε παράλληλα και να συμβαδίζει με το κοινωνικό κράτος και την κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή. Απαιτούνται σαφείς πολιτικές κοινωνικής ενσωμάτωσης των φτωχών και των ανέργων, των μεταναστών, αλλά και παράλληλα, σαφείς πολιτικές συλλογικής ασφάλειας για κάθε πολίτη, με εγγύηση του κράτους.
Ασφαλώς ο ρόλος των προσώπων στο εγχείρημα της νέας περιόδου είναι κρίσιμος. Όμως σε κάθε περίπτωση το «νέο» πρέπει να εκφράζει με συγκεκριμένο περιεχόμενο τρόπο δράσης,το κοινωνικό και πολιτικό αίτημα μετασχηματισμού της κοινωνίας. Επομένως το «νέο» δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι η ανανέωση του κυβερνητισμού μιας ατελέσφορης πολιτικής!
Η ανανέωση προϋποθέτει συντεταγμένη – συλλογική διαδικασία αξιολόγησης του πολιτικού δυναμικού για συμμετοχή. Οφείλει να αξιολογείται και να νομιμοποιείται μέσα από συντεταγμένες διαδικασίες, περιορίζοντας στο μέγιστο δυνατό, τους «πολιτικούς …χαρταετούς»

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

ΜΕ ΤΟΝ ΕΔΟΕΑΠ ΣΤΟΝ ΠΡΟΘΑΛΑΜΟ ΤΟΥ ΕΟΠΥΥ



Δραπετεύουν για να γλιτώσουν κι αφήνουν πίσω τους το ...μπακάλικο...!!!



ΣΤΗ σημερινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΔΟΕΑΠ, τα μέλη του Δ.Σ που προέρχονται από την ΕΣΗΕΑ παρέδωσαν τις παραιτήσεις τους στην πρόεδρο του Ταμείου, η οποία με τη σειρά της αφού παραιτήθηκε κι αυτή, έστειλε σχετικό έγγραφο στην ΕΣΗΕΑ, την ΕΣΗΕΜ-Θ, την ΕΠΗΕΑ και την ΕΠΗΕΘ.

Οι παραιτηθέντες, ζητούν τώρα να γίνει γενική συνέλευση με συνοπτικές διαδικασίες (εντός 5 ημερών!!!), για να αποφύγουν τον ουσιαστικό έλεγχο του σώματος των μελών-μετόχων του ΕΔΟΕΑΠ και να κινδυνολογήσουν, ώστε να φοβηθεί ο κόσμος και να τους ξαναψηφίσει....!!!

ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΥΣ...!!!


ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΕΣ καταστάσεις δημιουργήθηκαν την  περασμένη εβδομάδα-Παρασκευή (1/2/2013) στον ΕΔΟΕΑΠ, κατά την ενημέρωση των συνταξιούχων  για την οικονομική κατάσταση και την πορεία  του ΕΔΟΕΑΠ.

Μετά τον «Τιτανικό της Ελένης» στο ξενοδοχείο Τιτάνια και την ψιλο-αβάντα από την ομάδα Τρίμη της ΕΣΗΕΑ,( ο οποίος  προσπαθεί να μπλοκάρει κάθε οικονομική και δικαστική έρευνα για τα αποθεματικά και όσα συμβαίνουν στο Ταμείο), έχουν αρχίσει από μέλη της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ  συγκεντρώσεις μετόχων-μελών .

Τους σερβίρουν έτσι μια δική τους συνταγή για τις μεγάλες απώλειες με τα λεφτά που χάθηκαν, προκειμένου  να δικαιολογήσουν και νέες περικοπές στις επικουρήσεις και τις αρχές της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που έχει στα σκαριά διοίκηση. 
΄Αλλωστε  τον περασμένο Δεκέμβριο η διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ προχώρησε και σε νέες περικοπές φαρμάκων-σκευασμάτων, τα οποία καλύπτει με τιμές και όρους ΕΟΠΠΥ

Ετοιμάζεται επίσης και για νέα περικοπή στις επικουρήσεις, τις οποίες αναβάλλει λόγω εκλογών αλλά η είδηση «βγήκε»  από τις  κουβέντες του Ανάργυρου...  

Η πρόεδρος λοιπόν , προχθές με τη συμπαράσταση μόνο … τριών (!) ακόμη μελών του ΔΣ στο «πάνελ», προσπάθησε να ανακαλύψει … ευήκοα ώτα, ενόψει των εκλογών που  προγραμματίζει να κάνει στις 27 Φεβρουαρίου 2013!!!

Έτσι έκανε  …ενημέρωση για τις προθέσεις τόσο του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, όσο και του προέδρου του ΕΤΑΠ – ΜΜΕ (προφανώς δεν έχει ΔΣ), για δήθεν βελτίωση, αλλά και τη διατήρηση τάχα υψηλού επιπέδου παροχών στο … ύψος των αμοιβών-παροχών του Δημοσίου! 

Προφανώς, ξέχασε τις παροχές του Οργανισμού, τις οποίες είχε κι αυτή ως απλό μέλος-μέτοχος, και τώρα ως μέλος της διοίκησης «ανέκραξε», όπως παλιότερα ο σημερινός διευθυντής και σύμβουλος έκδοσης της Αυγής, «δεν θέλω να είμαι ελίτ» και «δεν είμαστε περιούσιος λαός». Φυσικά, ξέχασε τα όσα έλεγε πριν μερικά χρόνια, λόγω «επιλεκτικής» μνήμης.

Χαρακτήρισε εντελώς συμπτωματική (!) την ημερομηνία της συνάντησης για ενημέρωση, με την προγραμματισμένη συζήτηση την ίδια ημέρα στο Συμβούλιο της Επικρατείας της προσφυγής του Οργανισμού κατά του … μνημονίου, που κούρεψε τα αποθεματικά του ΕΔΟΕΑΠ, ώστε να φορτωθούν όλες οι ευθύνες αλλού. 

Πρώτα απ΄όλα  κατηγόρησε και πάλι τον διοικητή της ΤτΕ, τον οποίο για πολλοστή φορά υποσχέθηκε να τον κυνηγήσει δικαστικά.

Δεν αναφέρθηκε όμως, στο γεγονός  ότι η διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ άφησε τα χρήματα του Οργανισμού στην Τράπεζα της Ελλάδος μετά το 1997, όταν επίσημα ο ΕΔΟΕΑΠ είχε ενημερωθεί για τη δημιουργία  του κοινού ασφαλιστικού κεφαλαίου.

 Και το σπουδαιότερο, επέτρεψε να συνεχίζονται οι καταθέσεις  των αποθεματικών μας σε αυτό όταν ακόμη από τον Φεβρουάριο του 2010 είχε σταματήσει ή έκδοση ομολόγων του ελληνικού δημοσίου και τα με τα λεφτά του ΕΔΟΕΑΠ ,του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και άλλων ταμείων  το σύστημα  Προβόπουλου χρηματοδοτούσε το ξεφόρτωμα των εμπορικών τραπεζών από τα κρατικά ομόλογα για να τα φορτωθούν ταμεία μας πριν το κούρεμα..


Πάντως, την ύπαρξη του κεφαλαίου αυτού αναγκάσθηκε να παραδεχθεί, για πρώτη φορά ,στη συγκεκριμένη συνάντηση (!!!), αλλά συνέχισε με τις κραυγές «χρήματα καταθέσαμε, χρήματα θα πάρουμε». 
Oμολόγησε ότι τώρα το σύνολο που βρίσκεται  στον «κουμπαρά» του οργανισμού ανέρχεται στα 69,3 εκατομμύρια ευρώ, στα οποία όμως περιλαμβάνονται μετοχές, ομόλογα αλλά και μετρητά, που είναι τοποθετημένα σε δύο τράπεζες- που κατά σύμπτωση(;) συγχωνεύονται σε μία- και στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. 
Παραδέχθηκε όμως, ότι στο εξής -δηλαδή μετά το PSI- τα αποθεματικά του ΕΔΟΕΑΠ τοποθετούνται εκτός Τραπέζης Ελλάδος σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ εμπορικές Τράπεζες. 

Έτσι, τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν, είναι δύο:
1. Δεν υποχρεώνεται  τώρα η διοίκηση του ταμείου μας να καταθέτει τα χρήματα του ΕΔΟΕΑΠ στη Τράπεζα Ελλάδος;
Tι άλλαξε ξαφνικά;
Η μοναδική απάντηση στο ερώτημα αυτό  είναι  ότι δεν άλλαξε απολύτως τίποτα και δεν την υποχρεώνει κανείς.

2. Τότε γιατί κατέθετε τα κεφάλαια του Οργανισμού, τόσα χρόνια στην Τράπεζα της Ελλάδος. Και ποιος την υποχρέωνε;

Τρείς απαντήσεις  υπάρχουν για το ερώτημα:

- α.Κανείς ΝΟΜΟΣ  και καμία  ΑΠΟΦΑΣΗ δεν τους υποχρέωνε . Άλλωστε, η ίδια  η πρόεδρος παραδέχθηκε στη συνάντηση της περασμένης εβδομάδος, ότι έβαζαν τα αποθεματικά  του ΕΔΟΕΑΠ  στην ΤτΕ  για να έχουν δήθεν μεγαλύτερη απόδοση , δηλαδή καλύτερο επιτόκιο. 
-β.Την ίδια περίοδο όμως (2009-2012) τα επιτόκια στις εμπορικές Τράπεζες ήταν υψηλότερα τουλάχιστον κατά 2-3 μονάδες. Άρα, υπάρχει και πρόσθετη ζημιά από την απώλεια τόκων στα αποθεματικά όλα αυτά τα χρόνια.

-Όλοι γνωρίζουν ότι στην ΤτΕ ΔΕΝ μπορούν (ειδικά μετά το νόμο του 1997) να καταθέσουν χρήματα ιδιώτες  ούτε βέβαια και ο ΕΔΟΕΑΠ  που  είναι νομικό πρόσωπο ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ , ως αλληλοβοηθητικό σωματείο που έχει  μετόχους – μέλη.

Στα 69,3 εκ. του σημερινού συνόλου των αποθεματικών όμως περιλαμβάνεται και το ποσό, που σύμφωνα με το νόμο του 2008, πρέπει να παρακρατείται από το αγγελιόσημο. Δηλαδή, το 10 %  από το αγγελιόσημο κάθε χρόνου ή για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι,  περίπου το 40 % από το σύνολο του αγγελιόσημου που εισέπραξε ο ΕΔΟΕΑΠ απευθείας ή μέσω του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ (πρώην ΤΣΠΕΑΘ)  κατά την περίοδο 2008-2012. Που σημαίνει, ότι τα 69,3 εκ. μειώνονται μέχρι και στο μισό, επειδή ανά πάσα στιγμή το Δημόσιο μπορεί να τα απαιτήσει και μάλιστα με τόκο.

Θυμίζουμε ότι  η πρώτη αυτή ληστεία των αποθεματικών μας είχε γίνει το 2008 με την ενοποίηση τα ων ταμείων. 

Ωστόσο, τα χρήματα αυτά από τον πόρο των Ταμείων δεν τα είχε ζητήσει η κυβέρνηση Καραμανλή, που καθιέρωσε το νόμο (ΑΚΑΓΕ), αλλά τα απαίτησε η κυβέρνηση Παπανδρέου, με υπουργό Εργασίας τον Ανδρέα Λοβέρδο, πρώην(;) νομικό σύμβουλο του ΕΔΟΕΑΠ, μετά από σχετική ερώτηση το 2010  στη Βουλή του πρώην προέδρου της ΠΟΕΣΥ  και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Βασ. Μουλόπουλου! 
 Περίεργες συμπτώσεις !!!!  

Η κυρία που επιμένει να θέλει να είναι πρόεδρος στον ΕΔΟΕΑΠ, για μια ακόμη φορά υποστήριξε ότι έχει προσφύγει στο δικαστήρια κατά του νόμου, σχετικά με την απόδοση ποσοστού 10% από τους πόρους των Ταμείων, αλλά κανείς δεν γνωρίζει αν υπήρξε -έγκαιρα- κάποιο ασφαλιστικό μέτρο για να δεσμευθούν τα λεφτά μας αυτά.

Ένα ακόμη μελανό σημείο που εξόργισε τα μέλη - μετόχους του Οργανισμού -και στη συνάντηση αυτή- ήταν η ομολογία της, για πρώτη φορά, ότι στο χρηματιστήριο παίχτηκαν –από τον ΕΔΟΕΑΠ- συνολικά 23 εκατ. ευρώ από τα αποθεματικά τοτ,  τα οποία σήμερα έχουν γίνει μόλις 2.3 εκ. 
Δηλαδή, έχουν χαθεί και άλλα 20 εκατομμύρια ευρώ και από αυτή την ..επένδυση. 
Και σε αυτά αν υπολογισθούν και οι τόκοι που θα έδινε όλα αυτά τα χρόνια, αν υπήρχε το συγκεκριμένο κεφάλαιο, θα πρέπει να προστεθεί άλλη μια τεράστια μαύρη τρύπα. 
Και στο σημείο αυτό, για να καλμάρει τις αποδοκιμασίες σε βάρος της, απείλησε όσους ήταν  στις προηγούμενες διοικήσεις -λες και δεν ήταν και εκείνη μαζί τους τότε- λέγοντας ότι έχει κάνει μηνυτήρια αναφορά. Μόνο που δεν την υπέβαλε τότε…

Όσον αφορά την τελευταία Γ.Σ. του Οργανισμού, στην οποία αποδοκιμάστηκε από το σύνολο των μετόχων-μελών (εκτός ορισμένων κραυγαλέων  εξαιρέσεων), την χαρακτήρισε περιβόητη, και είπε ότι έχει γνωμοδοτήσεις καθηγητών Πανεπιστημίου ότι δεν ήταν σύννομη !!! Είπε ακόμα πως αυτή και η διοίκησή της είναι απόλυτα νόμιμη!!!. 

Υπάρχει όμως μια  κραυγαλέα αντίφαση σ αυτό: 

-Εφόσον είναι σύννομη, η Γενική Συνέλευση αποφάσισε την αποπομπή της διοίκησης και κάτω από την κατακραυγή είχαν αρχίσει επί τόπου και παραιτήσεις μελών του ΔΣ.
Σε καμία περίπτωση όμως  στη ΓΣ στο Τιτάνια, δεν εγκρίθηκε ο προϋπολογισμός και οι περικοπές, οπότε πώς διοικεί αυτό το ΔΣ, το οποίο για τον λόγο αυτό έχει τεράστιες ευθύνες και όχι μόνο πολιτικές.

 Σχετικά με τις παροχές είπε πως αν και «μπαίνει μέσα ο Οργανισμός, δεν θα γίνουν μειώσεις των συντάξεων», σύμφωνα με απόφαση του ΔΣ για το 2013, αλλά δεν μπορεί να προβλέψει στο μέλλον τι θα γίνει, αφού το μνημόνιο προβλέπει κι άλλες μειώσεις το 2014 (ξεχνώντας βέβαια ότι έχει στραφεί κατά του μνημονίου δικαστικά!!!). 
Με άλλα λόγια, όλα είναι ανοιχτά για νέες περικοπές σε επικουρήσεις και περίθαλψη.
Τόνισε μάλιστα, ότι δεν μπορεί να προδικάσει το μέλλον της χώρας μας. 
Όσον αφορά τη νοσοκομειακή περίθαλψη, είπε ότι είναι σε επαφές με άλλα Ταμεία της Ε.Ε. ώστε να γίνονται οι επεμβάσεις σε Βέλγιο και Αγγλία, γιατί εδώ στα ελληνικά κρατικά νοσοκομεία, τα νοσήλεια είναι πολύ …. ΥΨΗΛΑ(!!!) ενώ εκεί είναι κατά 40% χαμηλότερα.

Τέλος, «κατακεραύνωσε» τους εργοδότες, τους οποίους έχει στείλει για οφειλές στα δικαστήρια, αλλά δεν ανέφερε τι ποσά οφείλουν από τις εισφορές των εργαζομένων, ποιοι είναι και τι ποσά έχει εισπράξει από τις αγωγές που έχει κάνει μέχρι σήμερα ο Οργανισμός. 
Δεν εξήγησε όμως πώς την ίδια στιγμή φιλοξενείται συχνά (είτε η ίδια, είτε το παντοπωλείο της) , σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, των οποίων οι ιδιοκτήτες ....όλως τυχαίως, έχουν ξεκινήσει εκστρατεία συρρίκνωσης (έως και πλήρους κατάργησης) του αγγελιοσήμου...!!!

Στράφηκε και κατά της ΕΣΗΕΑ, της Ένωσής της όπως είπε, επειδή δεν πήγε να ελέγξει τα οικονομικά του Οργανισμού, ενώ δεν έχει πρόβλημα να γίνει έλεγχος και από τον ΣΟΛ. 
Απέκρυψε όμως την αλήθεια ότι  δηλαδή η ΕΣΗΕΑ, με μειοψηφία μόνο του Τρίμη, έχει ζητήσει δικαστική έρευνα από τον οικονομικό Εισαγγελέα κ. Πεπόνη, που είναι σε εξέλιξη.

Κατηγόρησε την ΕΣΗΕΑ γιατί δεν της έδωσε ένα από τα καταστήματα που έχει στη Βουκουρεστίου, προκειμένου να το μετατρέψει σε κοινωνικό παντοπωλείο 
 Υποχρεώθηκε,όπως είπε, να νοικιάσει άλλο χώρο στην οδό Μιχαλακοπούλου, όπου τα μέλη - μέτοχοι του Οργανισμού θα μπορούν να ψωνίζουν, λέει, φθηνότερα απ΄ ότι στα σούπερ μάρκετ, οι άνεργοι με μεγαλύτερη έκπτωση, αλλά και οι … γείτονες σε καλύτερες τιμές από τα σούπερ μάρκετ, για να μην λένε ότι οι δημοσιογράφοι ψωνίζουν μόνοι τους φτηνά.

Πρέπει λοιπόν να είμαστε υπερήφανοι για τα χάλια που μας έχει οδηγήσει....
Με κομμένες τις συντάξεις, περίθαλψη και φάρμακα σε λίστα ΕΟΠΠΥ, αλλά  ...με δικό  μας μπακάλικο…!!! 

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Το πολίτευμα αλλάζει...


Του Γιώργου Δελαστίκ


Mεταλλάσσει το πολίτευμα της Ελλάδας ο ζυγός του μνημονίου. Το κοινοβουλευτικό καθεστώς αφυδατώνεται. Οι συνταγματικές πρόνοιες για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μετατρέπονται σε καθημερινό τρόπο διακυβέρνησης. Οι δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες συρρικνώνονται. Οι εργασιακές κατακτήσεις ολόκληρου του 20ού αιώνα καταλύονται. Τα ρήγματα στις σχέσεις κυβερνώντων και κυβερνωμένων διευρύνονται και γίνονται αβυσσαλέα χάσματα. Η δραματική αλλαγή επί τα χείρω του πολιτεύματος συντελείται ταχύτατα, χωρίς αντιστάσεις. Οι πολίτες ως σύνολο δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν το βάθος και τον μόνιμο χαρακτήρα, όπως και τις τραγικές συνέπειες του τρόπου με τον οποίο ασκεί την εξουσία η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη.
Η οικονομική καταβαράθρωση εκατομμυρίων Ελλήνων και οι απεγνωσμένες και μάταιες προσπάθειές τους να αποτρέψουν την εξαθλίωσή τους, απορροφά κάθε ικμάδα ενεργητικότητας που έχει απομείνει στον πληθυσμό της χώρας. Δεν αντιλαμβάνονται έτσι το μέγεθος της πολιτειακής αλλαγής που συντελείται. Νομίζουν ότι πρόκειται απλώς για αποσπασματικές εκδηλώσεις αυταρχισμού της κυβέρνησης. Κάνουν λάθος.
Η αυταρχική διολίσθηση είναι όμως αποτέλεσμα μιας συνειδητής επιλογής άσκησης της εξουσίας με νέο τρόπο. Η περιφρόνηση εκ μέρους της κυβέρνησης της άνετης κοινοβουλευτικής της πλειοψηφίας στη Βουλή και η προτίμησή της να διοικεί με εξόφθαλμα αντισυνταγματικές Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, σηματοδοτεί την απαξίωση του κοινοβουλευτισμού που επιδιώκει η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Η στάση της κυβέρνησης Σαμαρά και υπολοίπων συμπληρώνει και προστίθεται στους αλαλαγμούς μερίδας του πλήθους «Να καεί, να καεί το μπ...λο η Βουλή», δεν αντιπαρατίθεται σε αυτούς που περιφρονούν το κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Τους ενισχύει.
Η κατάλυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, η εκμηδένιση της προστασίας της εργασίας, η πολιτική επιστράτευση των απεργών, ο καταποντισμός των μισθών κάτω από το όριο της φτώχειας για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων, η άσκηση πολιτικής που δημιουργεί εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανέργους κάθε χρόνο κ.λπ. δεν είναι μόνο αποκρουστικά μέτρα αυτά καθαυτά. Αλλάζουν εκ βάθρων τη σχέση του πολιτεύματος και του κράτους με τους πολίτες.
Η αμφισβήτηση της... νομιμότητας (!) του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ, από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη είναι κάτι πολύ σοβαρότερο από την παρεκτροπή ενός υπουργού ακροδεξιάς νοοτροπίας ή από την αγωνία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά μήπως ο Αλέξης Τσίπρας κριθεί «πρωθυπουργήσιμος» από το ελληνικό κατεστημένο, τους Αμερικανούς ή τους Γερμανούς, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει πλέον θανάσιμα αυτός και οι συνεργάτες του να χάσουν σύντομα την εξουσία. Οταν μια κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανίσει ως δήθεν κινούμενη εκτός νομιμότητας την αξιωματική αντιπολίτευση, τότε αυτό που απειλείται από την κυβέρνηση και τη δράση της είναι πρωτίστως η δημοκρατία.
Οι ξυλοδαρμοί κρατουμένων από αστυνομικούς και η δημοσίευση εσκεμμένα φωτογραφιών τους με τα πρόσωπα μελανιασμένα ή αιμόφυρτα από το ξύλο που τους έδωσαν οι αστυνομικοί, σημαίνουν πολύ περισσότερα πράγματα από τις προσωπικές παρεκτροπές των οργάνων της πολιτείας που διέπραξαν τους ξυλοδαρμούς ή και βασανιστήρια εις βάρος αυτών που συνέλαβαν. Αποσκοπούν προφανώς να τρομοκρατήσουν καταρχάς τους ομοϊδεάτες τους, αλλά και όσους άλλους Ελληνες θεωρούνται εχθροί της κυβέρνησης.
Το κράτος της Δεξιάς, που προς μεγάλη τότε ανακούφιση του ελληνικού λαού κατέλυσε από το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου, είχε μια βαρύτατα ένοχη ιστορία κρατικής και παρακρατικής βίας. Το μόνο που δεν χρειάζεται η σημερινή Ελλάδα είναι μια επανέκδοσή του σε συνθήκες 21ου αιώνα.
Επιβολή της πολιτικής της με κάθε μέσο επιδιώκει η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη και στην επιδίωξή της αυτή δείχνει να μην ορρωδεί προ ουδενός. Δεν ενδιαφέρεται πλέον για την άσκηση μιας πολιτικής στον οικονομικό και στον κοινωνικό τομέα ή στον τομέα των δημοκρατικών και πολιτικών ελευθεριών που θα εξασφάλιζε τη συναίνεση της τεράστιας πλειοψηφίας του ελληνικού λαού στη λειτουργία του πολιτεύματος.
Αυτό συνιστά τομή με τη μέχρι τώρα πολιτειακή λειτουργία. Ταυτόχρονα, η επιλογή της επιβολής αντί της συναίνεσης και ενσωμάτωσης των πολιτών, καθιστά τον αυταρχισμό αναπόσπαστο στοιχείο του νέου πολιτεύματος.